A A+
Zoeken:

Informatie

Havenkom Sommelsdijk

De voormalige landbouwhaven van Sommelsdijk 

De havens waren eeuwenlang van groot belang voor de dorpen op het eiland Goeree-Overflakkee. De landbouwproducten moesten worden verscheept naar 'de overkant'. Op een enkele uitzondering na had ieder dorp een haven. De havens waren vooral in het najaar het verlengstuk van de landbouw. Op de kaden werden vrachten aardappelen, uien, suikerbieten e.d. gestort om te worden vervoerd. Er was altijd bedrijvigheid, hier klopte het hart van het dorp.

 De karrenvrachten met landbouwproducten werden gewogen op een weegbrug, ook wel fairbank genoemd (naar het Engelse woord fair voor eerlijk). Verzonken in het wegdek lag de brug waarop de te wegen vracht kon worden gereden. In het straatwerk is de oppervlakte van weegbrug aangegeven met donkere steen. Naast de brug stond het weeghuisje, waarin de bedieningsinstallatie was aangebracht. Daar zat de weger. In het kleine huisje kon het vaak aardig druk zijn. 

De weegbruggen deden eind 19e eeuw hun intrede. Vóór die tijd was het gebruikelijk de landbouwproducten op bascules te wegen. Zo werden suikerbieten per mand en aardappelen per mud gewogen.  

Nabij de haven stonden de schuren en loodsen van de commissionairs, handelaars in landbouwproducten. Veel van de gewassen werden in deze schuren gesorteerd en verzendklaar gemaakt. Suikerbieten werden gestort op de kade, de peekaoie. Ook nadat de haven voor het scheepvaart was afgesloten, is deze plaats nog lange tijd gebruikt als opslagplaats van suikerbieten. De laatste vrachten lagen er zelfs nog in het najaar van 2004.  

Het laden en lossen van schepen gebeurde met de hand. Vooral het laden van schepen met bijvoorbeeld suikerbieten was zwaar werk. De mannen moesten de zwaargeladen manden dragen over soms glibberige loopplanken. Later werden daar ook wel grote houten kruiwagens voor gebruikt. Deze werkzaamheden werden meestal in het aangenomen verricht door losse werkkrachten, de kaoigasten. Pas veel later werd gebruik gemaakt van kleine hijskranen. 

Enkele vrachtschepen hadden hier een vaste ligplaats, de zogenoemde beurtschippers. Zij verscheepten allerlei goederen, traden op als verhuizers en brachten ook wel zieken naar ziekenhuizen in de Rotterdam. Voor veel inwoners waren zij tevens een informatiebron voor wat er zich buiten het eiland afspeelde. 

Na het voor de scheepvaart afsluiten van de haven in 1970 had deze alleen nog een functie als uitwatering van de polder. Later is de uitwatering ook anders gaan lopen. Met het afsluiten van de haven lag deze er eenzaam en verlaten bij. In de schuren en loodsen van de commissionairs was nog wel enige bedrijvigheid, maar de drukte van weleer was voorgoed voorbij. In de jaren '60 ontwikkelde zich achter de haven een klein bedrijventerrein. Eerst in de 21e eeuw is het gebied rond de haven op de schop gegaan. Er verrees een nieuwe woonwijk, ook dichtbij de haven kwamen woningen. In 2010 zijn de kadewanden in oude luister hersteld


Opties: Bekijk op kaart Google Routeplanner Locatie Erfgoedlijn GO Onderwerp Water Thema Kreken en Havenkanalen




Pagina terug